شاید این جمعه بیایید شاید

45hf — Wed, 25 Feb 2009 20:51:04 GMT

سلام

باعرض تسليت شهادت امام هشتم ما ، امام رضا (ع) .

يك هفته ديگر با مطالب جديدتري در خدمت شما هستم اميدوارم مطالب اين هفته هم مورد توجه شما عزيزان قرار بگيرد.

مشرق شيعه

45hf — Wed, 25 Feb 2009 20:40:03 GMT

نيستان تا نيستان آتشي در ناله ها پيداست

عطش مي بارد از چشمم،نگاهم خيره بر صحراست

من و اين سوز تنهايي،من و درد و شكيبايي

تو اينجا با مني اما نگاهم سخت نا بيناست

تو را مي جويم از هر جا،تو را مي بويم از هرباغ

دلم در آتش سوزان،نگاهم سيل خون پالاست

جدا افتاده ام از تو نمي يابنم نشان، اما

دلم پيوسته مي گويد كه آن آيينه در اينجاست

زمان سرگشته مي گردد،زمين بر خويش مي لرزد

صدا در كوه مي پيچد ز طوفاني كه نا پيداست

كسي آن سوي اين آبي،مهيا كرده اسبش را

كه مي بينم ردايش را ز پشت ابرها پيداست

كسي مي آيد از آن دورها، عين يقين است اين

زمين را وارث آخر،زمان را حجت تنهاست

كسي از مشرق شيعه،به برق تيغ او آتش

به دوشش رايت طوفان،به مشتش خشم درياهاست

نه ترس از فتنه و شورش، نه خوف از برق و بورانش

نه بيم از موج طوفانش، كه خود طوفان صد درياست

كسي مي گفت: او در دشت عباس آب در مشكش

ميان خط و خون، هر صبح و شب سقاي سنگر هاست

و مي ديدند بين قبر مفقودان كه مي گردد

به روي شال پيشانيش خط سرخ يا زهرا ست

ادامه مطلب هفته گذشته...

45hf — Wed, 25 Feb 2009 20:27:01 GMT

تا آنجا براي شما عزيزان گفتم كه آن چهره هاي نوراني كه با او بيعت مي كنند،بيعت و پيمانشان بر اين اساس است كه:

دزدي و زنا نكنند، مسلماني را دشنام ندهند،حاجي محرمي را نشكند.حريمي را نشكنند، بي جهت و نا روا كسي را نزنند و وارد خانه كسي نشوند، زر و سيم و جو و گندم نيندوزند،مال يتيم نخورند،ندانسته شهادت ندهند،مسجدي را ويران نسازند،شراب نخورند،با ابريشم و طلا خود را نيارايند،راهزني نكنند و راه ها را نا امن نسازند، امر به معروف و نهي از منكر كنند، لباس خشن بپوشند،چهره بر خاك و سر بر بالين زمين بگذارند و در راه خدا به شايسته ترين صورت جهاد كنند. اين ، بيعت نامه ي آنان با امامشان است. در عهد دولت مهدوي (ع) ياري خدا،تاييد كننده ي اوست.زمين براي او در نور ديده مي شود، گنجينه هاي نهان برايش آشكار مي گردد، قدرت و سلطه اش شرق و غرب را فرا مي گيرد.

وقتي آن امام ظهور كند آثار محمد(ص) را تبيين مي كند و با سلاح،دشمنان خدا و دين خدا را به هلاكت مي رساند. پهنه ي زمين را همان گونه كه از ستم پر شده باشد، از عدل و داد مي آكند. فرشتگان خدايي ياور اويند.((جبرئيل))،((ميكائيل))و ((اسرافيل)) جانب دار اويند و به نفع او عمل مي كنند و ملائكه خدمتگذار اويند. هنگام ظهور، بر حجر الاسود تكيه مي زند و دنيا را به دولت خود دعوت مي كند. و از جمله سخنانش اين است كه: ((دوستان خوبم در هفته آينده دنباله مطلب را ملاحظه فرماييد))

علامه حلي

45hf — Wed, 25 Feb 2009 20:04:30 GMT

شخصي در زمان علامه حلي كتابي بر ضد مذهب شيعه نوشته بود.او در مجالس خصوصي و عمومي از آن استفاده و مردم را نسبت به شيعيان بد بين مي كرد. او كتاب را در اختيار كسي نمي گذاشت تا دانشمندان شيعه نتوانند.جوابي بر رد آن بنويسند و ايرادي بر آن وارد كنند.

علامه حلي با اينكه دانشمند بسيار بزرگي بود، براي اينكه بتواند آن كتاب را به دست بياورد، مدتي به عنوان شاگرد در مجلس آن شخص حاضر شد. پس از آنكه رابطه خوبي با او برقرار كرد، خواهش كرد كه آن كتاب را در اختيار او بگذارد. آن شخص گفت:من نذر كرده ام كه بيش از يك شب، اين كتاب را در اختيار كسي قرار ندهم. علامه حلي پذيرفت كه فقط يك شب آن كتاب را امانت بگيرد. او تصميم گرفت كه همان شب، مطالب آن كتاب را ياد داشت كندتا در موقع مناسب، كتابي در جواب آن بنويسد.

نصف شب شد.علامه احساس كرد كه بر اثر خواب آلودگي نمي تواند،كتاب را به پايان برساند ولي در همين حال شخصي با عظمت وارد شد و پس از چند جمله صحبت گفت : تو بخواب من باقي آن را مي نويسم.

علامه مي خوابد. وقتي كه از خواب بر مي خيزد، ميهمان را نمي بيند، ولي متوجه مي شود كه كتاب به طور كامل نوشته شده و در پايان چنين امضا شده است:(( حضرت مهدي(عج) )) (البته با زبان عربي)

معلوم شد كه دفاع از دين تا چه اندازه موجب رضاي امام زمان (عج) است. فراوانند كساني كه ادعاي دوستي با امام زمان (عج) دارند، ولي در برابر دشمنان كه بر ضد دين و تشيع تبليغ مي كنند، بي تفاوت هستند.با اينكه مي توانند، خدمتي بكنند. مسجدي بسازند يا كتابي بنويسند و از دين خود دفاع كنند، هيچ اقدامي نمي كنند. مثلا كساني هستند كه مي توانند در روستا هاي دور افتاده مسجد و حسينيه اي بسازند و مجالسي به پا كنند و مردم را با دين و احكام ديني آشنا كنند.آنان احساس وظيفه نمي كنند

45hf — Tue, 24 Feb 2009 19:44:07 GMT

اي تو آغاز،

تو انجام ، توبالا ، توفرود

اي سراينده هستي سر هر سطر و سرود.

بار ديگه در خدمت شما دوستاي گلم هستم . راستي دوستاي خوبم ممنونم با نظرهاي زيادي كه داديد روسفيدم كرديد.

فكر نكنم نيم دقيقه هم وقتتون رو بگيره . اميد وارم كه از اين به بعد با نظر هاي خوبتون واقعا رو سفيدم كنيد.

سلام.....

45hf — Tue, 17 Feb 2009 20:03:46 GMT

پيدا تري ز خورشيد اي ماه بي نشانم تا از تو مي گويم گل مي كند دهانم

معناي آفرينش فهم شكفتن توست اردي بهشت محزون.حواي مهربانم

فواره سكوتي اي آه سرمه اي رنگ هر بار با نگاهي آتش بزن به جانم

با ابر ها بگوييد دست مرا بگيرند از دودمان آبم، ماندن نمي توانم

بيرون شو اي همايون از پشت پرده غيبت تا در سه گاه مستي شوريده تر بخوانم

سلام دوستان عزيز خيلي متاسفم كه خيلي دير دير براتون مطلب مي زارم من شرمنده ام.

اميد وارم مطالب اين هفته هم مورد توجه شما عزيزان قرار بگيره.

ابتداي سبز

45hf — Tue, 17 Feb 2009 19:50:34 GMT

همين است ابتداي سبز اوقاتي كه مي گويند و سرشار از گل است آن ارتفاعاتي كه مي گويند

اشارات زلالي از طلوع تازه نرگس پياپي مي وزد از سمت ميقاتي كه مي گويند

زمين در جستجو هر چند بي تابانه مي چرخند ولي پيداست ديگر آن علاماتي كه مي گويند

جهان اين بار ديگر ايستاده با تمام خويش كنار خيمه سبز ملاقاتي كه مي گويند

كنار جمعه موعود گل هاي ظهور او يكايك مي دمد طبق رواياتي كه مي گويند

كنون از انتهاي دشت هاي شرق مي آيد صداي آخرين بند مناجاتي كه مي گويند

و خاك، اين خاك شاعر آسماني مي شود كم كم در استقبال آن عاشق ترين ذاتي كه مي گويند

و فردا بي گمان اين سمت عالم روي خواهد داد سرانجام عجيب اتفاقاتي كه مي گويند

روايت ظهور....

45hf — Mon, 16 Feb 2009 20:06:45 GMT

...آن روز ، روز ظهور اسلام، روز گسترش عدل و داد،روز احياي زمين و زمينيان از مرگ تباهي است.

مردم، مهدي (ع) را با نشانه هاي آرامش و وقار مي شناسند، وبه حلال شناسي و حرام شناسي اش، و به نياز مردم او، وبي نيازي او از مردم. زيبا چهراه است و نوراني،جذاب و جوان!وقتي قائم آل محمد قيام كند، منادي از آسمان، ظهور دولت يار را نويد مي دهد و زوال سلطه جابران را. از مكه ظهور مي كند، پشت به خانه كعبه داده، جهانيان را به حق فرا مي خواند. نيكان و شايستگان،ندايش را پاسخ مي دهند و يارانش،از شهر ها و مناطق گوناگون، پيرامونش جمع مي شوند، اصحابي زاهدان شب اند و شيران روز.

دلهايي استوار و فولادين دارندو با آن امام، بين ركن و مقام بيعت مي كنند.هركه اطاعت و پيروي او كند، نجات يافته، رستگار مي شود،و هركه تخلف كند نابود مي گردد. پرچمداران و لوابردوشان آن حضرت، صبح ظهور، در مكه، حضورش شرفياب مي شوند.گويي كه بر باد و ابر سوارشده ، خود را به امام رسانده اند. كارگزاران دولت وي . بر كافران سختگير شديدند و در راه خدا، با دشمنان تا آنجا مبارزه مي كنند كه پروردگار خوشنود گردد. ياران وي، اگر در زمين هم گمنام باشند، در آسمان شناخته شده اند. توانمنداني پاك و پارسا و مهذب و شيردلند و استوار،نستوه تر از چكاد ها! اگر بخواهند، كوه ها را از جاي بر كنند، مي توانند!..

آنان،خدا را به شايسته ترين وجه،موحدانه عبادت مي كنند.شبهايشان با چشماني اشكبار است و دلهايشان،بر اساس محبت و نصيحت، متحد. سيصد و سيزده نفر اصحاب وي همراه اويند كه بر گفتن و اجراي حق و حاكميت اسلام بر مي خيزند، در ركاب مهدي(ع). وقتي امام مي آيد، بيماران خوب مي شوند، ضعيفان قدرت مي يابند، دل ها استوار مي گردد، هر كس خود را به توان سيصد نفر مي بيند.

آن روز ستمديدگان جهان نفس راحت مي كشند، شمشير ايمان را بر گردن كفر مي بينند و مي بينند كه عزت و سربلندي از آن خدا و مومنان است. آن روز، روز خلاص و نجات است. روز فتح بزرگ و پيروزي نهايي است. روز حكومت صالحان و امامت مستضعفان است. روز استخراج گنج هاست... روز فتح شهر هاي شرك، و سقوط پايگاهاي كفرّ

و مهدي مي آيد.

رايت اسلام در دست ، زبور داوود در بر،مشعل و هدايت در پيش، تابوت سكينه همراه،عصاي موسي در كف.پرچم پيامبر را مي گشايد، سپاه رعب از هر طرف به ياري او وارد عمل مي شود...

آن چهره هاي نوراني كه با او بيعت مي كنند، بيعت و پيمانشانبر اين اساس است كه:

دوستان عزيز براي دانستن پيمان آنها بايد تا هفته بعد صبر كنيد

جواني در اروپا

45hf — Mon, 16 Feb 2009 19:23:58 GMT

يكي از علما تعريف مي كرد : جواني با موهاي بلند و لباسي مخصوص، كنار من در اتوبوس نشسته بود و با هم به مسافرت مي رفتيم. من كه گمان مي كردم اين جوان علاقه اي به مذهب و روحانيت ندارد، با او صحبت نمي كردم، تا اينكه صداي اذان راديوي ماشين بلند شد. جوان به راننده گفت: نگه دار كه مي خواهم نماز بخوانم.

راننده با بي اعتنايي به راه خود ادامه داد، ولي جوان با اصرار از او خواست كه نگه دارد.سرانجام راننده ماشين را نگه داشت و آن جوان، كنار جاده نمازش را در اول وقت خواند. دوباره بالا آمد و به جاي خود نشست.

خيلي تعجب كردم. از او پرسيدم كه چرا صبر نكردي به جاي مناسبي برسيم و نماز بخوانيم؟ جوان گفت:

من به امام زمان(عج) قول داده ام كه نمازم را در اول وقت بخوانم. پرسيدم:چه قولي به امام زمان (عج) داده اي؟ جوان گفت: من در يكي از كشور هاي اروپايي درس مي خواندم. محل سكونتم تا شهري كه در آن دانشگاه بود، فاصله زيادي داشت و من با ماشين به آن شهر مي رفتم. آخرين روزي كه بايد براي امتحان مي رفتم و نتيجه ي سال ها دوري از كشور و رنج در غربت را بگيرم، بين راه ماشين خراب شد. راننده هر كاري كرد، نتوانست آن را روشن كند و به مسافران گفت: هر كدام كه نمي توانيدمنتظر بمانيد، برويد، چون ماشين به اين زودي درست نمي شود.

ناراحت شدم، چون وقتم بسيار كم بود و بايد به امتحان مي رسيدم.ناگهان ياد مادربزرگم افتادم كه هر گاه با مشكلي رو به رو مي شد، از امام زمان (عج) كمك مي گرفت. با خودم گفتم: اي امام زمان!اگر امروز به امتحان رسيدم، قول مي دهم كه تا آخر عمر نمازم را در اول وقت بخوانم. پس از چند دقيقه، شخصي از دور پيدا شد و به راننده گفت: چه شده است؟ راننده گفت: ماشين روشن نمي شود. آن شخص داخل ماشين رفت و ماشين را روشن كردو گفت : زود اين مسافران را به مقصد برسان.

همه خوشحال شدند. وقتي كه مي خواست پياده شود، رو به من كرد و مرا به اسم صدا كرد و فرمود:

قولي كه به ما دادي يادت نرود. نماز اول وقت.

بعد پياده شد و من ديگر او را نديدم.

45hf — Fri, 30 Jan 2009 19:45:37 GMT